#T Uitdaging 14-15 december in bus
Enquête: 006-Ik ben gelukkig! Ja Nee

Boek-muziek-film

Recensie - De Messias Leren

Israël en de volken – Gods weg nieuw leren lezen
Edjan Westerman

Klik hier om dit boek online te bestellen!

Emeritus predikant Edjan Westerman heeft met ‘ De Messias leren’ een lijvig boek geschreven waarin hij een pleidooi houdt voor een alternatieve lezing van het canonieke verhaal van de Bijbel. Zijn boek is geschreven als weerwoord tegen de vervangingstheologie die tot op de dag van vandaag de blijvende betekenis van Israël ontkent. Hij neemt ook duidelijk stelling tegen Nieuw Testamentici als bijvoorbeeld N.T. Wright, die stellen dat met Jezus de speciale roeping van Israël is vervuld en daarmee ook tot een einde is gekomen.

In ‘De Messias leren’ laat Westerman zien dat het Nieuwe Testament niet iets geheel nieuws is dat uit de hemel is komen vallen, maar precies past in de bedding van de Tenach. Het gaat om Gods doorlopende verhaal waarin de uitverkiezing van Israël, het volk en het land, een centrale rol speelt. Heel mooi om te lezen hoe Jezus de eerste is van Israël, de getrouwe Jood die de dienst van Israël volkomen vervult. Westerman laat zien hoe in de evangelieverkondiging aan de volken profetieën uit het Oude Testament worden vervuld. Alles is gericht op de ‘tikoen olam’, de voltooiing van de schepping. Israël, Gods oogappel, heeft daarin een cruciale rol als koninklijk priestervolk. Want God heeft dit volk uitgekozen en zijn beloften zijn onberouwelijk. Kenmerkend is wat Westerman de ‘invlezing’ in Israël noemt. Jezus is niet zozeer mens geworden in universele zin, maar Hij is Jood geworden. Hij is de Eersteling van Israël door wie Israël gezegend wordt. En via Israël vervolgens de volken.

Bij het lezen van het boek bekroop mij wel het gevoel dat Westerman wel heel ver gaat in zijn betoog. In zijn verweer tegen de vervangingstheologie (en dat is mijn ziens terecht) slaat hij wat door. Terecht als de banden tussen de gemeente en het jodendom worden benadrukt. Maar waar ik grote moeite mee heb is het of/of verhaal. Het is óf de kerk centraal (dat leidt dan tot de vervangingstheologie) of Israël (en dan houdt Westerman zelfs een pleidooi dat christenen kennis moeten hebben van het Hebreeuws, de joodse manier van lezen, vieren en de actuele geschiedenis van het jodendom). Westerman gaat dan wel ver in zijn haast ‘verjoodsing’ van de gemeente als reactie op het ‘dejudaisering’ van het christelijke geloof. Hierdoor wordt het universele karakter dat de gemeente wel heeft geen recht gedaan. In mijn perceptie is de gemeente wel iets nieuws waarin joden en heidenen samen een plek hebben als het volk van God en waarbij God ook met zijn volk Israël (dat nu nog onbekeerd is) tot zijn doel komt. Dat is naar ik meen wat Paulus juist in Romeinen 9 tot 11 wil laten zien.

Kortom, wie wil ontdekken hoe de Messias is ingebed in de Tenach en wat wij als christenen daarvan kunnen leren, heeft met ‘De Messias leren’ een heel waardevol boek in handen. De consequenties die Westerman trekt uit zijn ‘alternatieve canonieke verhaal’ kan ik echter niet allemaal meemaken.

Jacco Stijkel

Reageren


M. van Putten

09-09-2016 03:15
Dit wollige boek, waarin soms juiste dingen staan, maar ook te veel onduidelijk blijft, is een oproep ter Reformatie om het oude Israël centraal te stellen in de godsdienst. Echter, dit Israël zou een andere roeping hebben dan de christenheid. Kortom, opnieuw Twee-wegenleer. Ook is de boodschap christen-zionistisch met het bekende veel te positieve beeld van Israël. Zo stelt de auteur de galoet (Israëls verbanningsstraf sinds de 1ste eeuw) gelijk aan de vrijwillige diaspora van de Israëlieten die al eeuwen ervoor een feit was. De 'angel' van de straf wil hij zo uit het oude Israël halen, maar steekt hem vervolgens in de christenheid, waardoor Israël nu nog steeds zou lijden. Gesteld wordt zelfs dat de Here Jezus daardoor nog steeds meelijdt (zoals ook M. Kinzer beweert). Zo moet aan de schuld van Israël ook op die manier een positieve betekenis worden gegeven. Maar als God Zijn Zoon nog steeds laat lijden om een straf die Israël door eigen schuld draagt, dan doet dat af aan de uniciteit van het verzoeningsoffer van de Here Jezus in c. 30 n. Chr. Ook ontstaat er een heel inconsequent Godsbeeld, Die Israël juist verwijt zijn Verbond te hebben verbroken.
Het 'Messias leren' had m.n. in H20 gevonden moeten worden maar blijkt echter het bekende christelijke verhaal. Net zoals de bekende Latijns-christelijke termen naast rabbinale termen. Dit te dikke boek is m.i. helaas van weinig nut voor de Messiaanse Beweging.