#T Uitdaging 14-15 december in bus
Enquête: 006-Ik ben gelukkig! Ja Nee

Binnen/buitenland

Family7 in actie voor Joden Oekraïne

Met voedsel, troost en bemoediging wil Family7 de Joden in Oekraïne helpen. Ook met vertrek uit het door een burgeroorlog geteisterde land naar Israël. De christelijke omroep is daartoe de actie ‘Vlucht uit het Noorderland’ begonnen. Directeur Dolf van de Vegte constateert dan Joden om Oekraïne zwaar lijden. “Armoede, corruptie en antisemitisme zijn er aan de orde van de dag”, zegt hij. “Een veel gebruikt Oekraïens spreekwoord luidt: ‘Als er geen water uit de kraan komt, hebben de rotjoden het opgedronken.’”

Het station voert de actie samen met Christenen voor Israël. Volgens de organisatoren zien veel Joodse gezinnen geen toekomst meer in hun geboorteland en besluiten zij naar Israël te vluchten. Vorig jaar alleen al deden 7000 Joden dat. Volgens Family7 kost één voedselpakket € 10. De zender heeft de achterban gevraagd de actie te steunen.

Vanavond 19 maart deel drie van de vierdelige documentaire ‘Vlucht uit het Noorderland’ uitgezonden op Family7. Klik hier voor meer informatie.

Lees hier de column die Sara van Oordt-Jonckheere over haar bezoek aan de Oekraine schreef voor de Uitdaging krant.

Bivakmuts
Wie in oorlogsgebied een film maakt moet creatief zijn. Met een filmteam van Christenen voor Israël maken we opnames over de benarde situatie waar veel Joden in oost-Oekraïne zich in bevinden. In vijf dagen rijden we zo’n 1300 kilometer over slechte wegen op weg naar Marioepol. Een stad op nauwelijks enkele kilometers afstand van het front waar dagelijks gevochten wordt tussen het Oekraïense leger en de Russische rebellen. Op de weg naar Marioepol passeer je diverse militaire controleposten. Hoe verder naar het oosten, hoe imposanter de mitrailleurs, hoe groter de tanks.

Bij de allerlaatste controlepost staan een twintigtal militairen, zwaar bewapend, sommigen met bivakmuts. Samen met de vertaalster stap ik uit en we gaan een praatje maken bij de commandant. Want tsja, zo werkt het… dames kunnen vaak meer gedaan krijgen bij heren. Eén van de militairen vraagt: “hebben jullie wapens bij je?” “Alleen het wapen van het Woord van God”, antwoordt onze vertaalster glimlachend. Hij vraagt ons of we willen bidden voor Oekraïne. We leggen uit wat we komen doen en vragen toestemming om bij de controlepost te filmen. De zelfgemaakte ‘perskaart’ maakt indruk, maar filmen is absoluut uitgesloten. “Kunnen we een commandant even bellen en de situatie uitleggen?”, vraag ik onschuldig. Nee, dat kan niet. Nog even gezellig een praatje met ze maken, langzaam winnen we wat vertrouwen. Als laatste poging vraag ik hem: “mogen we dan misschien een stukje terugrijden en jullie op een afstandje filmen?” Bivakmuts geeft toe: “als jullie terugrijden en filmen, zullen we wel de andere kant opkijken”.

Dat laten we ons geen twee keer zeggen. We wensen hen sterkte en veel zegen, en stappen snel in. Rechtsomkeert, en vijftig meter terug weer omdraaien. Langzaam, met vier draaiende camera’s rijden we langs de controlepost. Bivakmuts knikt ons vriendelijk toe terwijl we hem passeren. En dat allemaal voor één filmshot…

Sara van Oordt-Jonckheere


Reageren