Grootsgedrukt
Enquête: 003-Ik geloof dat het scheppingsverhaal letterlijk waar is. Ja Nee
Agenda:   Conferenties & Cursussen ||  Concerten ||  Evenementen ||  Bericht aanbieden

Binnen/buitenland

‘Islamitische eindtijdvisie lijkt op Bijbelse’

De islamitische eindtijdvisie lijkt in veel opzichten op wat de Bijbel leert. Die constatering is te lezen in een aan de Tempelberg gewijd themanummer van IB Magazine, het blad van de op Bijbelverspreiding onder Joden gerichte organisatie ‘Israël en de Bijbel’. ‘Diverse Bijbelse eindtijdthema’s - zoals het Vrederijk, de zevende week van Daniël 9, Christus’ wederkomst en de antichrist – komen we ook in de islam tegen’, staat in het blad. ‘Het lijkt soms zo griezelig veel op de Bijbel, dat je wel moet denken aan Gods imitator.’

Satan kent volgens de redactie de Bijbel als geen ander en is een meester in verdraaiing en projectie van het; net niet’. Islamieten wachten op hun eigen Messias, de beloofde Mahdi of twaalfde imam, brenger van vrede. Die wordt volgens de overlevering (men zegt dat de Islam 10% Koran en 90% overlevering is) opperbevelhebber van een groot islamitisch leger, dat alvast als zijn voorhoede is gestart met de jihad. Zowel IS als het Iraanse leger noemt zich voorloper van de Mahdi. Volgens Mohammed zal zijn leger Israël bevechten en Joden doden, vervolgens vrede stichten. Ook niet-moslims zal het vermoorden. Islamieten geloven overigens wel dat Jezus (Isa) terugkeert naar de aarde, niet als Zoon van God, maar als profeet en adjudant van de Mahdi.

Satan is doende met zijn laatste meesterzetten, zegt directeur Ton Stier van Israël en de Bijbel in een voorwoord. Hij verheft zich boven God. De Tempelberg wordt volgens hem straks het episch centrum van het eindtijdproces, waar de ‘spetterende’ schijnwerkelijkheid door de vader der leugen wordt geprojecteerd. Binnen het – overigens qua opvattingen hevig verdeelde – Jodendom leeft de verwachting van een Messiaans rijk op basis van gemeenschappelijke inspanningen van christenen, humanisten, mohammedanen, hindoes en boeddhisten, met Israël als bakermat.

Stier wijst er op dat een veelgevraagd credo luidt: ‘We hebben toch allemaal dezelfde god’. Hij vindt het ten hemel schreiend dat een niet christelijk blad – Elsevier – de teloorgang van een polariserend christendom signaleerde, waarin Bijbelse normen en waarden alleen nog in een archiefkast terug zijn te vinden. “kennelijk is de wereld om ons heen zich nog wel bewust van verschillen”, verzucht Stier.


Reageren