Grootsgedrukt
Enquête: 003-Ik geloof dat het scheppingsverhaal letterlijk waar is. Ja Nee
Agenda:   Conferenties & Cursussen ||  Concerten ||  Evenementen ||  Bericht aanbieden

Binnen/buitenland

Christus tussen Jood en Christen

Ooit zei een voorzitter van Christenen voor Israël dat zoiets ‘natuurlijk niet kon’. Iemand uit een gezelschap van die organisatie, op rondreis door Israël, had zomaar met Joden over de Here Jezus gesproken. Evangelisatie eigenlijk. Rabbijn Lody van de Kamp zal het met het standpunt van die voorzitter mogelijk eens zijn geweest. Hij is kwaad over de tekstkeuze tijdens de begrafenisdienst van de onlangs overleden ds. G.H. Abma. Er werd gelezen uit 1 Korinthe 16, waar in vers 22 staat: ‘Indien iemand den Heere Jezus Christus niet liefheeft, die zij een vervloeking.’ (SV)

De rabbijn wil kennelijk niets van de Here Jezus weten en zegt dus vervloekt te zijn in de ogen van christenen. Hij deelt kennelijk nog de haat die ooit de schrijver van dat Bijbelfragment, Paulus, jegens christenen had, toen hij nog Saulus heette en namens de Joodse theologen christenen vervolgde.

De overleden ds. Abma stond bekend als iemand met veel liefde voor Israël. Maar blijkbaar had bij zijn begrafenis niet uit het Nieuwe Testament gelezen mogen worden. Wat daarin wordt keer op keer de Here Jezus als Enige Weg tot de Vader geproclameerd. De rabbijn profileert zich evenwel als iemand die de Here Jezus geenszins lief heeft. En een oproep dat wél te gaan doen had achterwege moeten blijven, vindt hij.

Als Christenen voor Israël overwegend uit christenen bestaat die trouw aan Jezus willen blijven en Hem als enige Middelaar zien, kan die club wat hem betreft kennelijk de boom in.

Dat is in elk geval duidelijker dan zogenaamde christelijke Israël-vrienden betogen, die alles doen om maar niet over de Here Jezus te hoeven praten. Lody van de Kamp heeft ook gelijk als hij het gepraat over een ‘Joods-Christelijke samenleving’ onzin vindt. Die bestaat niet. Men is Christen of Judaïst. De Here Jezus als enige Middelaar staat daartussen. De rabbijn zegt: ‘Met bloed aan de handen moeten deze Christenen zich realiseren dat ik als ‘vervloekte’ hun bemoeienis niet wens. Sterker nog, niet nodig heb. Ik niet. Maar ook de Jood in Israël niet of waar dan ook.’

Hij moet niks hebben van de christelijke barmhartigheid voor Joden in Oekraïne en adopteren van overlevenden van de Holocaust. De mooiste daad die christenen zich nog kunnen veroorloven tegenover Joden is hen met rust te laten, vindt hij. Daar staat de opvatting tegenover dat degenen die Christus hebben gevonden en dat niet aan Joden vertellen in feite antisemitisme plegen. Waarvan akte.

Reageren


Bastiaan Jan van Vliet

16-06-2017 02:49
Geachte heer van de Kamp,

Ik was bekend met het feit dat u regelmatig in gesprek was met kerkelijke dominee's. Ook ben ik heel even bij Christenen voor Israël betrokken geweest maar ik ben daar weer weggegaan middels een soort inwendig gevoel dat ik met wat daar wordt ondernomen, niet achter kan staan. Er is ook een orkest, het Hineni-symfonie-orkest wat meewerkt aan het Hineni centrum. Ik ben als componist en musicus daar even bij betrokken geweest maar ben al snel weer weggegaan. Ik heb eenmaal in de liberale Joodse synagoge in Amsterdam-Zuid een gesprek gehad met een Joodse medewerkster aldaar. Dat was heel verhelderend en voor mij een bevestiging dat ik niet achter de activiteiten van veel christenen voor Israël en en het Joodse volk kon staan. Ze zei direct en overtuigend dat wij Joden niet wensen dat er wordt geëvangeliseerd. Daar was ik al bekend mee en het was mijn streven niet. Ergens schrijft de Benjaminiet Sjaoul (Paulus) dat de gelovigen in Jeshua (Jezus van Nazareth) met hun zaligheid de verharde Joden (Romeinen 11 vers 11) tot jaloersheid verwekken. Poeh... En dat ze zich niet moeten verheffen boven natuurlijke tak van de olijfboom. Ik kan mij levendig voorstellen dat u als Joodse rabbijn gif in uw aderen krijgt als u deze teksten leest. Ook toen u hoorde dat er in een kerk gepreekt werd over 1 Korinthe 16 vers 22, ja met de vreselijke geschiedenis van Jodenvervolgingen in de loop der eeuwen onder de vlag van Edomitisch/Danitisch naam-christendom wat vooral ook een hoog-politieke lading had, in uw achterhoofd, dan kan ik mij uw bijtende, gekwetste reactie heel goed voorstellen. Wat kunnen christenen nog met een dergelijke geschiedenis doen bij Joden? Ik denk niets. Zeker niets vanuit kerkelijke- en naamchristelijke initiatieven die eerder betutteling in de hand werken dan werkelijk naastenliefde bedrijven. U als Jood en alle Joden waar u voor spreekt zullen de betutteling en bedisseling ervaren als aanvallen op uw autonomie en terecht. Het antwoord op deze problemen geeft de antropoloog Rene Girard in zijn boek "de Zondebok". Van dat boek heb ik veel geleerd. Ook hoe onze houding naar die van het Joodse volk moet zijn als christenen. Hoe snel gaan christenen niet boven de Joden staan en hen in deze geesteshouding helpen. Ik heb zelf ervaren dat het Joodse volk wellicht het meest intelligente volk op aarde is en de geschiedenis wijst uit dat Joden prima in staat zijn mee te denken- en te doen op wereldtop niveau. Dus jullie zitten gewoon bepaald niet te wachten op christelijke bedisseling. Klaar. Dat weet ik. Ik ben zelf een gelovige in G'd. Ik kom uit een streng christelijk milieu waar Jezus wel beleden werd als de Zoon van God maar de weg naar Hem toe was bezaaid met theologische voetangels- en klemmen. Ik zat net als u bepaald niet te wachten op christelijke bedisseling en moest niets hebben van predikers die het Evangelie verkondigden. Ik was een pure vijand van Christus, als naam-christen. Eigenaardige zaak. Ik leefde in het duistere Egypte maar ervoer een uitleiding uit mijn zonden, depressies en totale wanhoop. Door wie? Ja als ik dat zo openlijk noem, doe ik ook aan bedisselen. Of niet? Of getuig ik slechts wat G'd in mijn leven gedaan heeft aan wonderen van Liefde, Licht, Almacht, Kracht en vooral het geven van nieuwe hoop? Een nieuw bestaan buiten de duisternis van de zonde en de wanhoop. Geen christelijke regels, geen bedisseling, maar het gaan van een eenzame weg. Dus als gelovige in de Messias, ik zeg het maar even zo, en Hem altijd verwachtende, ga ik mijn eenzame weg. Ik voel wat het Joodse volk in de loop der eeuwen heeft gevoeld. Ik lijd met hen mee. Maar is dat niet ook bedisselen? Nee, ik ervaar hetzelfde als wat zij ervaren, wellicht in een totaal andere mate. Dat maakt mij nederig en stil en wil daarmee aangeven hoe gevaarlijk het is om al te activistisch te willen proberen de Joden tot het geloof in Jeshua haMassiach te bewegen door allerlei uitwendige activiteiten te ontplooien. Het blijkt maar weer, uw reactie innerlijk peilende, wat de uitwerking is. Moet ik Joods worden? Nee, ik geloof dat jullie daar ook niet op zitten te wachten. Dat is niet ook niet oprecht. Wat moet ik dan wel doen? Nou ik geloof helemaal niets. Bidden? Geloven? Hopen? Verwachten? Bijbellezen? Schrijven? Ook hierin loop ik muurvast? Getuigen van wat G'd in mijn leven gedaan heeft? Componeren? Musiceren? Het Joodse volk tot jaloersheid verwekken? Hen dienen in liefde? Ik heb de woorden van Psalm 127 in mijn leven op het diepste niveau leren verstaan: Zo G'd het huis niet bouwt, tevergeefs bouwen de bouwlieden. Dus als wij schamele steenhopen bouwen met religieus besmette naastenliefde, bouwen we een gammel gebouw wat blijkens uw tekst zo lek is als een mandje. Ik geloof diep van binnen dat het Joodse volk, tezamen met alle verstrooiden van de andere 10 stammen (G'd weet wie en waar ze zijn) vlak voor grote catastrofes Zijn plan met Zijn volk en de wereld voorgoed zal doorzetten en dat een heel groot deel van Juda, Benjamin en Levi (en de restcategorie van Israëlieten die vanuit het tienstammenrijk in Jeruzalem bleven aanbidden) tezamen met de tien verdwenen stammen de Messias zullen zien. G'd zelf zal het Joodse volk haar langverwachte Messias tonen en de harten van het Joodse volk peilen over de Messiasverwachting religieus is of vanuit oprecht hartverlangen. Ze zullen Hem zien, ook zei die Hem doorstoken hebben. Een tekst uit Zacharia 12 vers 10 (ik weet niet of dat dezelfde tekst is als in de Tenach) verwoordt het als volgt: "10 Doch over het huis Davids, en over de inwoners van Jeruzalem, zal Ik uitstorten den Geest der genade en der gebeden; en zij zullen Mij aanschouwen, Dien zij doorstoken hebben, en zij zullen over Hem rouwklagen, als met de rouwklage over een enigen zoon; en zij zullen over Hem bitterlijk kermen, gelijk men bitterlijk kermt over een eerstgeborene." Nu kun je dit op velerlei manieren uitleggen. Deze tekst gaat in de Joodse traditie over de komst van Messias Ben Josef, de lijdende Messias. Er is ook nog de verwachting naar de Messias Ben David, de Koninklijke Messias. Als ik mij goed heb ingelezen zijn er verschillende visie's. Ik sprak laatst een Joodse man die niets kon zeggen over de komende Messias dan alleen dat deze nog niet is geweest en nog komen moet. Dat is ook zo een eeuwig discussiepunt tussen Joden en christen. Voor mij is het helemaal geen discussiepunt. Voor vele Joodse broeders- en zuster zal de Messias voor een eerste maal aan hen verschijnen. Ik meen Hem al gezien te hebben in mijn eigen leven wat totaal verdorven was en ik zag Messias Ben Josef en Ben David als dezelfde persoon en ik weet niet of het Joodse volk in Israël (en ook in de huidige diaspora) de Messias zullen zien als één persoon of als twee personen met verscheidene taken. In ieder geval geloof ik diep in mijn hart dat wat ik persoonlijk meemaakte als bevend gevlogen vogeltje uit Egypte, het Joodse volk ook zal meemaken op grote schaal. Ik denk vlak voordat de derde Tempel wordt gebouwd. Het grote teken is de benauwdheid waarin Israël terecht zal komen. Dan gaat voor hen het gezaghebbende woord in vervulling uit Zacharia 12 vers 10-14, precies zoals het daar staat en zal het Joodse volk haar Messias zien. Dit kan ik vrij zeggen zonder dat ik hen bedissel, zonder dat ik wil evangeliseren. Ik spreek een gezamenlijke verwachting uit, tezamen met het Joodse volk, gebaseerd op de Tenach. Nu ga ik dus de invulling niet geven WIE die Messias is. Ik kan rabbijn van de Kamp van harte toewensen dat hij zijn langverwachte Messias mag zien! En ik roep hem op, enigszins te geloven en toe te laten dat er gelovigen uit de andere tien stammen en uit de goyim vanuit hun hart OPRECHTE LIEFDE hebben voor Juda, Benjamin en Levi die zich onderscheid van bedisseling, menselijke activiteiten die de toetsteen van Psalm 127 niet doorstaan. G'd wete wat mijn intentie was om dit te schrijven. ????? ?? ? '????? ????

Willem

19-04-2017 01:23
Hmmm Jezus deed dat eigenlijk wel.
Wee u schriftgeleerden en Farizeeën, Gij huichelaars, want gij gelijktijdig op gewitte graven, die van buiten schoon schijnen, maar van binnen vol zijn van doodsbeenderen en allerlei onreinheid..
Lees even het totaal plaatje in Mattheüs 23.
Een Jood confronteren met een tekst waarin de naam van Christus wordt genoemd, kan nooit aanstoot geven. Alhoewel...
Voor Joden een aanstoot en voor Grieken een dwaasheid.
Gek genoeg zegt Petrus in Handelingen 2:36 " Dus moet ook het ganse huis Israëls ZEKER WETEN, dat God Hem èn tot Here èn tot Christus gemaakt heeft, deze Jezus, die gij gekruisigd hebt.
Een Jood die het Joodse volk confronteert met de Christus.
En dat zou een kind van God niet mogen doen omdat er op zieltjes getrapt zou worden?
Schei uit.

Karel

18-04-2017 03:13
Toch vind ik het een ongelukkige tekstkeuze voor een begrafenis waar een rabbi bij aanwezig is. Ga eens door de Kalverstraat in Amsterdam lopen galmen "Wie Jezus Christus niet liefheeft, die is vervloekt". Elke ongelovige zal dezelfde reactie hebben als deze rabbi. Het evangelie verkondigen is ook iets wat je met wijsheid moet doen. Paulus schreef in 1 Kor wel aan een gelovige publiek. Evangeliseren starten met de dreiging van vervloeking ... op die manier had ik ook nooit tot geloof gekomen. Evangeliseren doe je met liefde en wijsheid.

Johan

17-04-2017 11:20
'Wie de Zoon heeft, heeft het Leven, wie de Zoon niet heeft, heeft het kleven niet.' Er staat niet bij dat het niet voor Joden geldt. Daarom wilde Paulus zo graag dat ook zijn broeders naar het vlees (Israel) tot geloof in de door Locy van de Kamp afgewezen Christus kwamen...

Herman Degenhart

16-04-2017 09:22
Frits, de God van Lody en 'onze' God is precies dezelfde God. Geen verschil.

frits

12-04-2017 08:35
De God die Lody van de Kamp aan haalt, is niet de God van onze Here Jezus. Hij heeft niets met Jezus Christus. Lody is de arme Joodse man.

M. van Putten

12-04-2017 05:32
Ook in 2017 is nog steeds, na meer dan 2000 jaar tijd om erover na te denken (God rekent met Zijn oordeel naar de gegeven tijd), weinig plaats of begrip voor het Hebreeuws-Israëlitische karakter van het NT. Opmerkelijke gedachte om met Pasen (de Uittocht uit de slavernij) over na te denken.

vader Jakob

12-04-2017 03:55
Waarom Christenen van nu bloed aan de handen zouden hebben, een vaker gehoorde beschuldiging, is mij een raadsel. Het Evangelie verzwijgen om maar niet op zere tenen te gaan staan is inderdaad antisemitisch, maar bovendien anti evangelisch. Hoe zullen ze dan ooit horen?