Grootsgedrukt
Enquête: 127- Kunnen christenen nog naar Turkije? Ja Nee
Agenda:   Conferenties & Cursussen ||  Concerten ||  Evenementen ||  Bericht aanbieden

Binnen/buitenland

EO - Opwekking dringend nodig!

L. P. (Bert) Dorenbos trad in 1974 aan als directeur van de toen nog jonge Evangelische Omroep. Veel radio- en televisie-ervaring was er nog niet in huis, idealisme en radicaliteit des te meer.
“Je werd natuurlijk uitgelachen in de omroepwereld”, zegt hij. “Wat ben je nou toch aan het doen, Bert? Binnen twee jaar is je omroep verdwenen.” Dat gebeurde echter niet. Dorenbos stond aan het roer tot 1987. In 1985 richtte hij samen met zijn vrouw stichting Schreeuw om Leven op.

Interview Reformatorisch Dagblad over 50 jaar EO met L.P. Dorenbos door Eunice Hoekman.
Titel: Stampij in de samenleving
Uw mening: 055-Ik ben blij met de EO!

U kende de oprichters Kits en Van Oostveen en werkte in de beginjaren met hen samen. Wat waren zij voor mannen?
“Tijdens mijn eerste ontmoeting met het dagelijks bestuur zag ik tot mijn stomme verbazing een palet oudere mannen zitten die samen de kerkelijke kaart van Nederland vertegenwoordigden. Echte gereformeerden, goed in de leer. Ds. Maris van de Christelijke Gereformeerde Kerken, Mateboer van de Gereformeerde Gemeenten, de evangelisten Kits en Van Oostveen en de hervormde ds. Glashouwer. Kits kon nogal fel van leer trekken, Van Oostveen was een zachtaardige man. Samen waren ze eerder op de knieën gegaan en hadden ze bidstonden belegd. Ze zijn gewoon aan de slag gegaan. Tot er op een zeker moment 15.000 leden waren, genoeg om een licentie aan te vragen.”

Waren de bestuursleden idealisten?
“Het waren verschillende mensen met één ideaal: de EO moest het Woord van God terugbrengen in de samenleving. Niks geen compromissen sluiten, niks geen flauwekul. We zonden destijds uit op dinsdagavond. Mijn vrouw en ik zaten dan samen met de kinderen voor de televisie. Er gebeurde natuurlijk ook wel eens iets wat niet helemaal in de haak was. Ik had destijds veel contact met ds. Glashouwer, de voorzitter. We wisten vaak eensgezind waaraan het haperde. Daar hoefden we elkaar niet eens voor te bellen.”
 
Identitair gezien, bedoelt u?
“Als een programma iets te frivool van toon was geweest, bijvoorbeeld. Of als een uitspraak niet helemaal deugde. In al die jaren is er tussen het bestuur en mij nooit een conflict geweest over de inhoud van de programma’s.”

Hoe typeert u de tijd waarin u directeur was?
“Het was een tijd van afbraak. Alleen al in de omroepwereld. De duivel danst daar op klompen door de gangen. Daar kan ik een boek over schrijven. We zaten middenin een secularisatiegolf. En dan komt er zo’n EO. Je werd natuurlijk uitgelachen. Ik ook. Wat ben je nou toch aan het doen, Bert? Binnen twee jaar is jullie omroep verdwenen. Maar dat gebeurde niet. Integendeel. De groei kon niet op. We gingen veel het land in. Camera erbovenop en vent het Evangelie maar uit.”
Was de EO er vooral voor de eigen achterban of was hij missionair gedreven?
“Het ging ons er niet om een zo groot mogelijk publiek te bereiken. We wilden het Evangelie uitdragen. Uiteindelijk was God het doel.”

U volgt de EO de laatste decennia kritisch. Wanneer kwam de missie van de omroep volgens u onder druk te staan?
“Dat is een sluipend proces geweest. De EO stond bekend om het programma ”Adam of aap”. Koos van Delden leverde daaraan een bijdrage. Ook Willem Ouweneel heeft er nog in gezeten. Het was een fantastisch programma dat enorme stampij in de samenleving opleverde. De EO stond voor de schepping. En toch waren er op een gegeven moment mensen bij de omroep die daar een beetje aan gingen trekken. Er is een glijdende schaal. Je kunt niet precies aanwijzen waar het verkeerd ging, maar het gebeurde wel.”

Was dit voor u hét heikele punt?
“Dit is een concreet voorbeeld, maar daarachter schuilt een ander issue, namelijk dat het Woord van God niet meer als onfeilbaar geldt. Dat tast de visies aan die de EO propageert. Op het gebied van seksualiteit, bijvoorbeeld. De achterban van de EO is het vaak oneens met de keuzes die de omroep maakt. De directeuren zijn positieve christenen die de Heere willen dienen. Maar ze denken dat ze mensen bij Jezus brengen door mee te deinen met niet-christenen. Dat is een misvatting.”

Heeft de EO zich van haar achterban vervreemd?
“De echte achterban is al weg. De omroep is door het schepping- en evolutiedebat veel leden kwijtgeraakt. Als de kern van je vervreemdt, ben je je stootkracht kwijt. Mijn verlangen is dat de bestuursleden dichtbij Jezus blijven. De aanvallen die zij te verduren krijgen, zijn heftig. Ze hebben veel gebed nodig.”

Klik hier om het TV programma PAUW te zien over 50 jaar EO!

Lees ook het artikel van Leo Habets in de Uitdaging krant van december 2016 ...

... en de reactie daarop van Arjan Lock, directeur EO in de uitdaging krant van maart 2017.


Reageren