#T Uitdaging 14-15 december in bus
Enquête: 035-Hebt u wel eens een burn-out gehad? Ja Nee

Mensen

Aad van de Sande stopt goeddeels

Evangelist Aad van de Sande (79) stopt er mee. Dat wil zeggen: Hij blijft nog wel spreken voor Radio Parousia en het Evangelie verkondigen via sociale media, maar dat kan achter zijn bureau.  Ook blijft hij nog weekenden, midweken en Bijbelstudieweken in Vierhouten verzorgen. “We werken dan op een plaats, zonder verder te moeten reizen”, zegt hij.

Van de Sande neemt ‘stil afscheid’, na 55 jaar full time in dienst van de Heer te hebben gestaan. Lichamelijke ongemakken dwongen hem nogal plotseling tot het besluit, meldt hij aan zijn achterban.
“In dit afgelopen jaar, waarin ik steeds weer heel veel spreekbeurten moest annuleren in verband met mijn gezondheid, drong de open vraag zich in ons hart naar de Heere op hoelang nog te mogen doorgaan met de verkondiging van het Woord van God. Ook voor ons is dit besluit vrij onverwachts om nu na 55 jaar te stoppen met spreken.  We waren liever tot het einde toe doorgegaan, omdat het ons lust en leven is, maar het bekende spreekwoord zegt, de mens wikt, en God beschikt.”

NCGB
Van de Sande werd in 1963 op 24 jarige leeftijd, ingezegend voor de dienst van de Heer, in het gebouw van de Vrije Evangelische Gemeente te Utrecht. Hij kwam als Evangelist in dienst van de Nederlandse Christelijke Gemeenschapsbond (NCGB) en leidde vier Bijbelstudiegroepen. Later werd hij algemeen leider van de NCGB.  “We maakten in die dagen een sterke ontwikkeling mee in het kinder-, junioren-, jeugd- en jonggezinnenwerk. Ook ontwikkelde er in die jaren een groot arbeidsveld op de Camping in Katwijk en verschillende toeristische plaatsen, zoals Loosdrecht en Oost Kapelle.”

Omdat de NCGB geen diensten had op zondag, kwamen er al gauw aanvragen om voor te gaan in diverse kerken en gemeenten. Sinds het begin van de EO was hij bij die omroep betrokken. Hij werkte dertig jaar lang mee aan het radioprogramma ‘Ik zou wel eens willen weten’. Ook leidden hij en zijn eerste vrouw Coby – die na een jarenlang tragisch 13-jarig ziekbed stierf – de bijeenkomsten met 7000 kinderen tijdens de Familiedagen ervan. “Dat er in die jaren van moeite en verdriet een groot werk, maar wel onzichtbaar, door de Heere werd voorbereid, werd duidelijk door het ontstaan van de Pastorale Cursus.” Die is zo omvangrijk geworden dat Lidy (nu zijn vrouw) secretaresse werd van het internationale kantoor.

Predikant
Na de NCGB werd hij voorganger van de Vrije Evangelische Gemeente te Hilversum. Daar is in wezen de pastorale cursus ontstaan, die uiteindelijk veel grenzen zou overgaan. “Wij hadden dit van te voren nooit kunnen bedenken en dit kon alleen maar het werk van de Heilige Geest zijn”, zegt hij.

Aan zijn veelzijdige bediening komt nu grotendeels een einde. Het ingrijpende besluit zal wel invloed op het leven van het paar hebben, denkt hij. “Wanneer we denken aan de rijke onderlinge gemeenschap met zovele broeders en zusters vele jaren lang, dan zullen we dit zeker missen. Wanneer de Heere het geeft willen we nog wel graag het persoonlijke en schriftelijke pastorale werk voortzetten.”

Reageren


jos masson

20-10-2018 11:03
Ik vind het sneu te moeten lezen dat je ermee gestopt bent, maar wens je het allerbeste toe. Ik woon in Gent en ben al meer dan 40 jaar evangelisch christen. Nu ben ik 64 jaar en ben al jaren bij verschillende therapeuten te rade geweest, heb al verschillende conferenties en gebedsgenezingsdiensten bijgewoond in Nederland en België maar steeds word ik geconfronteerd met dezelfde uitspraak:' Ik kan je niet helpen'. Na al die gesprekken zijn zij tot de vaststelling gekomen dat ik door geestelijke en fysieke mishandelingen in mijn jeugdjaren al gans mijn leven lijdt aan een chronische depressie, onveilige hechtingen, emotioneel autisme en schizoïde persoonlijkheidsstoornissen. Volgens die therapeuten en pastorale werkers heb ik leren overleven. Maar zelf stel ik vast dat ik niet leef. Ik ben niet meer in staat een relatie te hebben met mensen en met moeite met God. Ik verplicht mezelf van alles te doen ( stille tijd, samenkomsten met andere christenen, sporten, mijn huis renoveren, ....) maar beleef nergens plezier aan. Eigenlijk zie ik al vanaf mijn geboorte op tegen het leven omdat ik van vóór mijn geboorte geen liefde heb ontvangen.
Nu ben ik begonnen ( vanuit de christelijke celgroep ) met al je video's mbt pastoraat te beluisteren en het verlangen kwam bij mij op je te contacteren maar toen ik las dat je er ( begrijpelijk ) mee gestopt was zakte de moed in mijn schoenen. Het lijkt alsof ik steeds te laat met de juiste mensen geconfronteerd word en daardoor steeds achter het net vis. Om wanhopig bij te worden.

Ton Pater

17-10-2018 05:42
Op vele plaatsen en tijden in mijn leven mocht ik luisteren naar het woord dat Aad heeft mogen doorgeven. Voor mij begon het leven met een hoofdletter bij de NCGB in 1983. Door de jaren heen gezegend met bijbelstudies ook hier in Nunspeet. Met dank onze God en aan Aad.