HOE
SDOK
Enquête: 131-De Amerikaanse ambassade hoort in Jeruzalem! Ja Nee
Agenda:   Conferenties & Cursussen ||  Concerten ||  Evenementen ||  Bericht aanbieden

Seksualiteit

De maakbare baby

Het is bijna niet voor te stellen, maar zo’n 150 jaar geleden wist eigenlijk niemand hoe een baby precies ontstond. Pas in 1876 ontdekte een Duitse bioloog dat de bevruchting bestond uit een samensmelting van een zaad- en eicel.

Bron: Scientas.nl

Vele onderzoekers hebben op dat inzicht voortgeborduurd en het resulteert anno 2017 in een breed scala aan mogelijkheden voor mensen met een diepe, maar lastig te vervullen kinderwens. Er is IUI, IVF, ICSI, de mogelijkheid van zaad- en eiceldonatie, een baarmoedertransplantatie of draagmoeder. En achter de schermen wordt momenteel gewerkt aan misschien wel de grootste vruchtbaarheidsrevolutie ooit: in-vitrogametogenese (kortweg IVG). “Dit gaat de voortplanting op zijn kop zetten,” voorspelt Petra de Sutter, arts-gynaecoloog in het UZ Gent en co-auteur van het onlangs verschenen boek ‘De maakbare baby‘. “Als dit er komt, is niks meer zoals het was.”

IVG stelt artsen in staat om ei- en zaadcellen te kweken uit huidcellen. Het is een vrij ingewikkeld proces, maar kortgezegd gaat het als volgt: men neemt wat huidweefsel weg bij de wensouder(s) en herprogrammeert de huidcellen die hierin zitten tot stamcellen die nog alle richtingen uit kunnen. En die stamcellen stimuleer je – door verschillende stofjes toe te voegen – vervolgens om uit te groeien tot een ei- of zaadcel.

“Het is een revolutionair idee,” vindt De Sutter. Voorlopig kan het echter alleen bij muizen. Een jaar geleden maakten Japanse onderzoekers eicellen uit de staart van een muis, bevruchtten deze via IVF en mochten korte tijd daarna een aantal gezonde muisjes verwelkomen. En in China werden vorig jaar voor het eerst gezonde muisjes geboren die ontstaan waren uit zaadcellen die weer afkomstig waren uit stamcellen.

Hoewel het onderzoek nog in de kinderschoenen staat, lijkt het een kwestie van tijd voor IVG ook een optie is voor de mens. “Er is nog een lange weg te gaan, maar het is wel denkbaar dat we dit over tien jaar in een kliniek gaan toepassen.” “Een vrouw met een kinderwens kan haar eigen eicellen bevruchten met zaadcellen die uit haar eigen huid gekweekt zijn”

Natuurlijke grenzen verdwijnen
En dat verandert alles. “De natuurlijke grenzen van de vruchtbaarheid vallen weg,” stelt De Sutter. Nu is voor vrouwen die eind dertig of begin veertig zijn en een kinderwens hebben, haast geboden. Maar als je eicellen uit je huidcellen kunt oogsten, kun je in theorie zelfs enige tijd na de menopauze nog kinderen op de wereld zetten. “Dat spreekt tot de verbeelding.”

Daarnaast stelt IVG homoseksuele stellen in staat om een genetisch eigen kind te krijgen. Want onderzoek heeft uitgewezen dat het misschien mogelijk is om uit huidcellen van mannelijke muizen eicellen te maken en uit huidcellen van vrouwelijke muizen kunnen wellicht zaadcellen worden gemaakt. Dus een lesbisch stel hoeft dan geen beroep meer te doen op een zaaddonor en een homostel is niet meer afhankelijk van een eiceldonatie. Datzelfde geldt overigens voor alleenstaande wensouders.

Want met IVG wordt ook de solo-voortplanting mogelijk. Een vrouw met een kinderwens kan haar eigen eicellen bevruchten met zaadcellen die uit haar eigen huid gekweekt zijn. Op vergelijkbare wijze kan ook de man eicellen kweken om zijn zaadcellen op los te laten (hij zal dan alleen nog wel een draagmoeder nodig hebben).

Lesbische stellen kunnen dankzij IVG een genetisch eigen kind krijgen, maar het geslacht van dat kind staat dan wel op voorhand al vast: het zal altijd een meisje zijn, omdat de wensouders geen Y-chromosoom hebben. Ook een vrouw die haar eicellen bevrucht met zaadcellen gemaakt uit haar eigen huid, zal alleen maar dochters kunnen krijgen. Homoseksuele mannen kunnen zowel een jongen als een meisje krijgen, omdat mannen zowel het Y- als X-chromosoom bezitten.

IVF wordt overbodig
Het klinkt futuristisch. “Maar we moeten ons geen illusies maken: als het kan, gaat het gebeuren,” stelt De Sutter. Maar eerst zullen er aan een aantal voorwaarden moeten zijn voldaan. “Het moet veilig, efficiënt en betaalbaar zijn.” En als het zover is, komt alles op zijn kop te staan. “We gaan dan bijvoorbeeld gewoon geen IVF meer doen. Want daarbij moeten we veertien dagen lang – met alle ongemakken van dien – hormonen inzetten om misschien tien eicellen te verkrijgen, waarmee een vrouw dan – afhankelijk van haar leeftijd – 20, 30 of 40 procent kans heeft op een zwangerschap.” Waarom zouden we die moeite nog doen als er uit één huidbiopt – ongeacht de leeftijd van de vrouw – misschien honderden eicellen kunnen worden gehaald?

Ook de ei- en zaadceldonatie lijkt dan overbodig te worden.
Wie zich solo-voortplant, creëert geen klonen van zichzelf. Onze geslachtscellen dragen namelijk een mix van genetische kenmerken van onze ouders mee en die kenmerken worden tijdens de solo-voortplanting flink door elkaar geschud om uiteindelijk in het nageslacht te belanden. Geen klonen dus, maar ook geen instroom van nieuw genetisch materiaal en daarmee wordt de genetische variatie ondermijnd.

De solo-voortplanting
Voor het zover is, is er nog veel onderzoek nodig. Maar ook buiten het lab moet er nog een hoop gebeuren. Zo zijn er veel (ethische) vraagstukken om over na te denken. Eén zo’n vraagstuk dat De Sutter met name bezighoudt, is de solo-voortplanting. “Daar kom ik maar niet uit,” vertelt ze. Haar bezwaren zijn zowel ethisch als wetenschappelijk van aard. Zo maakt ze zich zorgen over eventuele kinderen die uit de solo-voortplanting voortkomen.

“Wanneer een broer en zus een kind krijgen, geven ze dat kind allerlei recessieve mutaties mee die afwijkingen kunnen veroorzaken.” Een soortgelijk probleem ontstaat als je jezelf gaat bevruchten: “Eigenlijk is hier sprake van een ‘nulde graad’ bloedverwantschap. In de natuur komt dat nooit voor: zelfs tweeslachtige dieren zoeken altijd een partner.” Zo worden genetische risico’s vermeden. “Bovendien: als we ons allemaal gaan solo-voortplanten, ondermijnen we de genetische variatie.”

Maar ook ethisch gezien heeft De Sutter haar bedenkingen. “We leven in een geïndividualiseerde samenleving en ik zou het betreuren als we dat doortrekken naar de voortplanting. Het is meer een onderbuikgevoel, maar het voelt gewoon niet goed. Ik hou van een wereld waarin mensen elkaar ontmoeten, contact hebben en gewoon samen een kind maken. Bovendien is met jezelf een kind maken ook wel het summum van narcisme. Daar ben ik echt nog niet aan toe. Maar dat is persoonlijk. Laten we vooral het debat hierover aangaan.”

Reageren


Rudy Post

28-11-2017 08:10

Er is niets veranderd, in al die jaren. De perversie ontwikkelt zich nu anders en sneller. Niets zal de mens die God niet kent of kennen wil, tegenhouden. Alleen God zelf zal, op Zijn tijd, ingrijpen.
-------------------
Genesis 11:4
En zei zeiden: welaan! laat ons bouwen een stad en een toren, waarvan de spits in de hemel is, en ons een naam maken.

Wat was de zonde van de mensen die de Toren van Babel bouwden?
Wat was hun zonde? Zie hier de visie van rabbijn Schneerson. Hun motieven een toren te bouwen met een top die naar de hemel reikt lijkt erg begrijpbaar. De mensheid was zichzelf alleen aan het herstellen na de Zondvloed dat het hele menselijke ras had weggevaagd met uitzondering van Noach en zijn familie. Als de mensheid moest overleven, was eenheid en samenwerking van kritiek belang. Dus zij begonnen een gemeenschappelijk stad te bouwen om zichzelf in een enkele gemeenschap te verenigen. In het centrum richten zij een toren op die op kilometers afstand zichtbaar was. Alles wat zij wilden was "ons een naam maken" -om de continuïteit van het menselijke ras te continueren.

Mira

28-11-2017 03:13
Foei foei foei foei, miljoenen mensen over heel de wereld lijden honger, maar dààr hebben ze wèl geld voor????!!!! En waar past "De Schepper" in heel dit plaatje????!!!! SCHANDE!!!!