#Tb 15 euro gift
Enquête: 047-Leven wij nu al in de grote verdrukking? Ja Nee

Op koers

L’chaim!

Ik weet niet wat u ervan vindt, maar ik vond het geweldig om ruim 10.000 mensen te zien bij de prolife-demonstratie, afgelopen zaterdag in Den Haag. Onder de leus ‘Mars voor het leven’ liepen ook opmerkelijk veel jongeren mee. Een hoopvol teken dat we in ons land aan de vooravond staan van een omslag in het denken over abortus. Ook de recente sluiting van de grootste abortuskliniek-keten wegens fraude met zorggelden is een positieve ontwikkeling. Waarom? Omdat in een beschaafd land abortus niet nodig is. Bovendien komt een flink aantal vrouwen dat abortus laat plegen speciaal uit het buitenland naar ons land gereisd. Het percentage allochtone vrouwen maakt een groot deel uit van het aantal abortussen, aldus de organisaties die deze cijfers jaarlijks officieel bijhouden. Het geeft te denken.

Als reden tot abortus wordt regelmatig aangegeven ‘dat het even niet uitkomt om een kind te krijgen’ of ‘ik kan het financieel/sociaal nu niet aan’. Me dunkt is het veel slimmer om dat vóór het met elkaar naar bed gaan te bedenken. Daarnaast vindt in allochtone kring veel ‘gelegaliseerde misbruik’ plaats. De vrouw wordt niet gelijkwaardig gezien aan de man en kan zich nauwelijks weren. Ongeboren kinderen worden het slachtoffer van zeer foutief macho-gedrag. Dát moet –ook justitieel- aangepakt, evenals de schaamte- en eerwraak-cultuur (gedwongen abortus) die doorbroken moet worden. Er zijn gelukkig tal van familieleden die met alle liefde een pasgeboren kind willen opvangen, ook al kost dat veel tijd en inzet. Omdat je van je dochter blijft houden en haar wilt helpen waar mogelijk.

Uiteraard kwamen er de bekende schampere Pavlov-reacties vanuit de feministische pro-abortus hoek op het gebeuren in Den Haag. Je kunt de klok erop gelijk zetten. ‘De vrouw beslist’, ‘anders gaan ze naar de illegale abortusvrouw’ etcetera etcetera. Volstrekte onzin. Als iemand dreigt zichzelf wat aan te doen dan gaan we niet staan kakelen over ‘eigen beslissing’ of ‘recht op’, maar grijpen we vanuit bewogenheid met een medemens in en helpen waar mogelijk. Er is zelfs een hele medische tak opgericht om deze mensen te helpen. Zouden we dan niets doen als een vrouw een ánder het recht op leven ontzegt en bovendien zichzelf daarmee psychologisch in zwaar weer brengt? Vreemde gedachtengang.

Toen ik in Brussel als lid van het Europees Parlement tegen verruiming van de abortusregels stemde en daarmee deel uitmaakte van een meerderheid (!) waren met name D66 en VVD furieus. De zogenaamde liberalen die heel ruimdenkend zeggen te zijn, zijn dat opeens niet meer als je er een hun onwelgevallige mening op na houdt en ruimte vraagt voor jouw even valide overtuiging. Dan komt een uitermate irritant, intolerant trekje naar boven. Daarom is het juist zo jammer dat de ChristenUnie financiering van abortus in het buitenland blijft tolereren. Dat is geen ‘geven en nemen met coalitiepartners’, maar ronduit a-principieel. De SGP stemde als enige wel principieel tegen dit kabinetsvoorstel.

Tot slot. Mij wordt als politicus wel eens gevraagd hoe ik ‘zo achterlijk en ouderwets’ kan zijn om tegen abortus te zijn. Niet zo moeilijk. Hoe kun je als weldenkend en beschaafd mens voorstander zijn van het ontnemen van andermans recht op leven? Bovendien ben ik er trots op vóór het leven te zijn. Onvoorwaardelijk. Ik hou van het leven, hoe moeilijk het op momenten ook kan zijn. Zoals de Israeli’s zeggen: “L’chaim”; op het leven!

Lucas Hartong

Reageren


Mira

15-12-2017 03:28
L'CHAIM!!!!