Grootsgedrukt
Enquête: 131-De Amerikaanse ambassade hoort in Jeruzalem! Ja Nee
Agenda:   Conferenties & Cursussen ||  Concerten ||  Evenementen ||  Bericht aanbieden

Pro Life

Genade, de weg naar echt leven

Onlangs zag ik een filmpje waarin een pro-life activiste in Amerika een jong stel ervan wilde weerhouden hun kindje te laten aborteren. Ze deed haar uiterste best hen ervan te overtuigen dat abortus moord is en dat moord zonde is. Ik kon al voorspellen wat de reactie van de jonge man en de jonge vrouw was.

Door Rineke Peterson

Hoe meer de activiste haar best deed, hoe bozer het stel werd. Uiteindelijk draaiden ze zich om en liepen ze weg, nog nageroepen door de activiste, die smeekte om het kindje niet te laten weghalen. Maar ook deze smeekbede bleef onbeantwoord. Jammer, dacht ik. Gemiste kans. Maar wel heel voorspelbaar. Deze aanpak werkt in hoogst uitzonderlijke gevallen. De activiste benaderde het stel met de wet, in plaats van met genade. Had zij genade getoond, dan had ze een grotere kans gehad het leven van dit ongeboren kindje te redden.

Maar het is toch zonde als een kindje wordt gedood in de moederschoot? Zonde moet toch benoemd worden? zou je kunnen denken. Misschien wel, maar genade gaat niet over goed of fout. Deze man en vrouw hadden een reden om hun kindje te laten aborteren. Ze waren bang dat hun kindje niet gezond ter wereld zou komen, of ze waren bang dat ze niet voldoende financiële middelen zouden hebben voor een kindje. Misschien waren ze wel bang dat ze nooit meer op vakantie zouden kunnen of ze waren bang dat ze door hun familie verstoten zouden worden, omdat het een schande is om voor je huwelijk zwanger te raken. Wat de reden ook was, het was een angst-reden en het stel had hulp nodig als zij het kindje wilden houden. In plaats van hulp te bieden, benaderde de activiste het stel met de wet. Zij waren christenen, hadden ze gezegd, dus zij zouden moeten weten dat moord zondig is, aldus de voorvechtster van het ongeboren leven. Ja, dat voelden ze wel, maar ze voelden vooral veroordeling over de keuze die ze wilden maken. En de activiste liet ze niet meer de ruimte om zich zonder gezichtsverlies te bekeren van hun weg.

Hoe anders ging Jezus om met dit soort situaties! Toen er een vrouw voor zijn voeten werd geworpen die betrapt was op overspel, begon Hij niet over zonde. De vrouw werd publiekelijk door de menigte veroordeeld en Jezus werd als rechter neergezet. Wat vind U hier nu van Jezus? was de vraag. Jezus was naar de wereld gekomen om mensen te redden. En dat deed Hij. Heel subtiel, zonder te preken en zonder veroordeling, liet Hij de mensen weten dat ze allemaal, stuk voor stuk, net zo zondig waren als deze vrouw en dat ze allemaal Gods genade nodig hadden. Hiermee kwam Hij openlijk op voor deze vrouw, die wel degelijk gezondigd had. Hij had haar leven gered en haar eer hersteld. Met deze daad had Hij krediet opgebouwd bij deze vrouw. Nu was Hij op de plek waar Hij kon zeggen wat toch belangrijk was om te zeggen: Ga heen en zondig niet meer. Reken maar dat deze vrouw gehoorzaam wilde zijn aan die Man die haar gered had! Reken maar dat ze Hem niet wilde beschamen!

Dat is wat genade doet. Genade herstelt mensen in eer en wijst ze vervolgens liefdevol de weg naar het leven. Ik bid dat wij als christenen het komende jaar mogen overstromen van genade om zoveel mogelijk harten voor Jezus te winnen. Veel zegen voor 2018 gewenst!


Reageren