Grootsgedrukt
Enquête: 003-Ik geloof dat het scheppingsverhaal letterlijk waar is. Ja Nee
Agenda:   Conferenties & Cursussen ||  Concerten ||  Evenementen ||  Bericht aanbieden

Op koers

Introspectie 2

(Kort vakantieverhaal in vijf delen - Ieder weekend een nieuw deel)

Deel 2

Door Lucas Hartong

20 juni, 08:55 uur
Steeds heftiger pijnig ik mijn hersens waartoe dit allemaal gaat leiden. Ik moet vandaag echter op pad naar het midden des lands en bestijg de stalen koets. In de buurt van Gorinchem is het weer raak: de beruchte Nederlandse file dringt zich op en wijkt de komende vijftien minuten niet meer. De klok tikt ondertussen verder en mijn einddoel lijkt verder weg dan ooit. Toch maar meter voor meter, auto voor auto verder rollen. De witte cabrio achter mij sluit voorspoedig aan en laat niet meer los. Uiteindelijk komt de massa langzaamaan weer in beweging en kan ik mij richting Apeldoorn begeven. Alles lijkt voorspoedig te verlopen, tot ik nabij de afslag waar ik van de rijksweg afmoet, in mijn spiegel kijk. Dezelfde witte cabrio als in de file rijdt nog steeds achter mij. Is dit toeval of word ik werkelijk manisch vanwege de ontwikkelingen de afgelopen tijd?

20 juni, 13:22 uur
Nadat ik mijn afspraak succesvol ten einde heb gebracht, loop ik de stralende zon in. De telefoon in mijn hand gaat weer aan en ik scan de gebeurtenissen van de afgelopen tijd. Met name het gesprek uit Den Haag blijft hangen. Waartoe? Plotseling piept mijn toestel; er is een voicemailbericht. Het nummer is onbekend, maar er meldt zich een prachtige, enigszins exotisch klinkende damesstem in mijn oor. Of ik donderdag de 22e naar restaurant Engels in Rotterdam wil komen op een specifiek aangegeven tijdstip. Het is 'zeer urgent', maar geen reden, geen details. De verbinding wordt even raadselachtig verbroken als dat het bericht gekomen is. Zelfs geen naam, slechts de vrouwenstem. Ik word gek en zie plotseling overal zwarte kraaien vliegen.

21 juni, 07:31
Mijn vrouw komt totaal overstuur weer terug bij de voordeur en staart mij wild in mijn slapeloze ogen. Al hakkelend maakt ze duidelijk dat er een witte cabrio achter haar aanreed toen zij op weg ging naar haar werk. Ze is direct bij de eerstvolgende rotonde omgekeerd en terug naar huis gekomen. Het is niets voor mijn vrouw om zich zorgen te maken, laat staan overstuur te raken. Stamelend weet ze nog uit te brengen dat er een blonde vrouw achter het stuur zat. Allicht; dat is bij meerdere cabrio's het geval, denk ik nog volstrekt naïef. Ik besluit uiteraard niet naar de afspraak te gaan, hoewel ik mijn ingeboren nieuwsgierigheid nauwelijks kan bedwingen. Het zou wel eens kunnen zijn dat iemand mij in compromitterende situaties wil brengen. Je weet nooit waartoe bepaalde mensen in staat zijn, zodra zij van mening zijn dat je een gevaar voor de staatsveiligheid vormt. Iedere vorm van manipulatie is dan toegestaan en ik zal niet de eerste zijn die er op die manier aan moet geloven. De werkwijze is even simpel als doeltreffend: foto's maken van een totaal onschuldige ontmoeting, deze vervolgens in blanco envelop bezorgen bij een verslaggever van de Telegraaf en 's middags een sappig stukje tekst erbij leveren vanuit een anoniem nummer. De conservatieve revolutie mag nooit en te nimmer slagen. De destabiliserende gevolgen voor het land worden te groot geacht en de belangen van de gevestigde orde te gewichtig.

22 juni, 14:12 uur
Een goede vriend is op mijn dringende verzoek volstrekt onherkenbaar naar Rotterdam afgereisd en heeft plaats genomen op de afgesproken plek. Na afloop deelt hij mede wat hij heeft meegemaakt. Er kwam niemand opdagen, maar na een minuut of tien kwam een ober op hem af met de mededeling dat 'een dame' hem opwachtte aan de zijkant van het gebouw. Op zijn vraag hoe hij haar kon herkennen, kreeg hij ten antwoord dat de dame in kwestie in een witte cabrio was. Mijn vriend liep naar buiten, zag in zijn rechterooghoek een flits, maar voor hij de witte cabrio kon bereiken, reed die met piepende banden weg. Het enige dat hij nog kon opnemen was een deel van het nummerbord, dat begon met AA. Het raadsel werd allengs vreemder. Een uur later piepte mijn voicemail weer. Ik moest de neiging, allengs onder te duiken in de VS, met kracht onderdrukken.

De Westerse wereld heeft haar burgermoed verloren, zowel als een geheel als afzonderlijk, in elk land, in elke regering, in elke politieke partij en - uiteraard - in de Verenigde Naties. Een dergelijke afname van moed is vooral te merken onder de heersende en intellectuele elites, waardoor de indruk wordt gewekt dat de gehele maatschappij de moed verliest. Er blijven veel moedige individuen over, maar zij hebben geen beslissende invloed op het openbare leven.

- Alexandr Solzjenitsyn in een redevoering, 8 juni 1978



Reageren