#T - Grootsgedrukt
Enquête: 018-Mijn kerk of gemeente neemt de zendingsopdracht serieus! Ja Nee
Agenda:   Conferenties & Cursussen ||  Concerten ||  Evenementen ||  Bericht aanbieden

Op koers

Introspectie 3

(Kort vakantieverhaal in vijf delen - deel 3 - Ieder weekend een nieuw deel)

Deel 3

Door Lucas Hartong

22 juni, 19:53 uur
Het gepiep van de voicemail, dat mij opschrikt uit mijn overpeinzingen, leidt tot nieuws. Terwijl ik de boodschap afluister, lopen zweetdruppeltjes langs mijn nek. Het is weer die stem. Ze is boos dat ik niet gekomen ben, maar een zaakwaarnemer heb gestuurd. Ik dien ieder ander 'erbuiten' te laten. Waarbuiten? Ze eist een nieuwe afspraak, ditmaal in Lage Vuursche, vlakbij Hilversum. Waarom in zo'n piepklein dorp? En wie is dit toch? Ik noteer snel de voorgestelde datum en tijdstip en wis het bericht uit het geheugen van mijn GSM.

24 juni, rond tienen
De prachtige omgeving waarin ik mij begeef brengt mij deels tot rust. Wie kan toch deze geheimzinnige dame zijn die kennelijk zo graag met mij wil spreken? En waarover? Waartoe moet dit leiden? Vragen die maar blijven terugkomen. Zou het een politica zijn die incognito met mij wil praten over de komende Europese Parlementsverkiezingen van 2019? Maar van welke partij dan? Of had ik per ongeluk iets geschreven waarover ik niet had mogen publiceren, was ik een bedreiging voor bepaalde personen, moest ik zwijgen in het kader van 'belangen'? Hoe was het eigenlijk gesteld met de intimidatie van journalisten en columnisten in Nederland?

Om kwart over tien stopt een witte cabrio op het parkeerterrein tegenover mij. Ik wacht af om te zien wie er uitstapt. Het is een blonde dame, met een doek over haar hoofd en zware zonnebril voor haar ogen. Snel sluit ze de auto af en gaat naar binnen in een restaurant. Ik besluit haar te volgen, maar laat mijn telefoon aanstaan. De sneltoets met 112 is immers heel snel in te drukken. In het halfdonker ontwaar ik de dame aan een tafeltje. In mijn ooghoek nadert een ober en ik klamp hem aan. Op de vraag of ze al open zijn, antwoordt hij ontkennend. Toch geeft hij mij een lichte duw in de richting van de zittende dame, onder de geruststellende woorden dat 'alles in orde is' en 'de koffie eraan komt'. Nou, dat zal dan wel. Het surrealisme schijnt ook al doorgedrongen tot de alledaagse werkelijkheid. Aarzelend stel ik mij voor aan de dame, die even opstaat en vervolgens weer gaat zitten. Haar hoofddoek is nu af, maar de zonnebril nog op. Ergens komt mij iets bekend voor aan haar verschijning, maar ik twijfel. De persoon die ik denk voor mij te hebben kan het onmogelijk zijn, zo beslis ik tamelijk naïef. De dame begint op licht geaccentueerde toon tot mij te spreken.

"Ik kan u helaas niet laten weten wie ik ben, maar noteert u alstublieft alles wat ik tegen u zeg", zo start zij haar verhaal. "Zegt Project Olympus u iets?"

Afgezien van een merk fototoestel schiet niets mij te binnen. Ze vervolgt. "Rond 1955 kwam een aantal leidinggevende Europese personen bij elkaar om te bespreken hoe een Derde Wereldoorlog voorkomen zou kunnen worden. Men wilde nooit meer een oorlog op Europese of wereldschaal en dat vroeg om drastische maatregelen. Het idee dat daaruit naar voren kwam, werd Project Olympus. Het draait al sinds de zestiger jaren en behelst het geloof dat een verlichte intellectuele elite grote veranderingen teweeg kan brengen op globale schaal. De volken van deze wereld moeten ontwikkeld worden op basis van de universele mensenrechten. Daartoe dienden zakelijke topmensen en regeringsleiders overeenstemming te bereiken".

Ik duizel en vraag naar haar naam. Ze aarzelt. "Noem me Memoria" en ze vervolgt haar verhaal. "Project Olympus besloot dat de Westerse beschaving zoals wij die tot voor kort gekend hebben, een obstakel is geworden voor het grote globale en universele project dat men wenst uit te voeren. Een soort van onontkoombare evolutionaire ontwikkeling." Ik begin tegen te sputteren.

"Ho, ho, Memoria. De Westerse samenleving is gebaseerd op de klassieken, christendom en humanisme. Dat van die verlichte intellectuele elite kan ik nog plaatsen, maar bij de rest haak ik af. Hoezo onontkoombare ontwikkeling? Waarom? En wie zijn er betrokken bij dit project? Hoe weet je dit allemaal zo zeker?" De ober onderbreekt ons door het brengen van koffie met koek, waarbij mijn oog op een opmerkelijk detail aan Memoria's ringvinger valt. Ze draagt een heel bijzondere, kostbare ring, die ik ergens eerder had gezien. Op een foto in een royaltymagazine.

These elites promote the contemporary version of the Enlightenment Project. They are intent upon imposing it around the world - and upon eliminating any vestige of the other Western traditions, the classical and christian. (.) There is supposed to be a global civilization, in which multicultural and transnational elites will administer (or impose) their notions of human rights. What is envisioned is a universal empire.

- James Kurth in The Intercollegiate Review, voorjaar 2004.


Reageren