#Tb Beter dan Ivoor of goud
Enquête: 064-Ik vind het goed dat vrouwen in kerken voorgaan! Ja Nee

Geloofsvragen

Wie is een christen?

Wanneer is iemand een christen? Die vraag stellen gelovigen zich wel eens. Zeker in vergelijk met andersgelovigen. Wie volgens hen wel of geen christen is spreken maar weinigen uit. Toch is het geen onbelangrijke vraag. Wat staat erover in de Bijbel?

Door Marco van Putten

‘Christen’ wordt meestal begrepen als bij christenheid behoren. Specifieker, leerling van de Christus zijn. Maar wat is christenheid of leerling zijn van de Messias? Beiden zijn verschillend. Christenheid is een (wereld)religie [1]. De Messias is een Persoon Die niet meer op aarde is. ‘Christen’ drukt ook onderscheid uit. Het niet behoren tot een religie die christenen uitsluit of bestrijd. Christen zijn heeft niets te maken met nationaliteit of etniciteit. Het staat bovenal voor eigendom zijn van God, zoals genoemd in het Oude Testament (OT) (Ex 19:5; Ps 135:4; Mal 3:17). In het Nieuwe Testament (NT) wordt de Here Jezus voorgesteld als Hoofd van de gelovigen, Gods volk. Hij staat ‘tussen’ God en de gelovigen in. Hij is Middellaar [2] (Gal 3:20; 1 Tim 2:5) [3].

Joods of niet?

Als een christen leerling is van de Here Jezus dan heeft dat te maken met het Jodendom en Israël van de eerste eeuw, want daartoe behoorde Hij. Toen steeds meer niet-Joden ook christen werden maakte de Heilige Geest duidelijk dat voor hen een uitzondering gemaakt moest worden. Deze uitzondering was mogelijk geworden, omdat de macht van satan over de gelovigen was verbroken en daardoor een Nieuw Verbond gesloten kon en moest worden. De ‘geboden’ hadden vanaf toen niet slechts een tuchtende functie meer, maar vooral die van bescherming, heiliging en rechtvaardigmaking van elke gelovigen.

Opmerkelijk genoeg werd die uitzonderingspositie de definitie van een christen en daardoor ging het gegeven dat dit een gewenningsmaatregel was verloren. De bedoeling [4] van de Heilige Geest – één volk van God met één godsdienst (Ef 4:4-6) – werd vanaf toen genegeerd [5]. Dit had logischerwijs ongunstige gevolgen voor de band met het Jodendom [6] en de Joodse afkomst [7] van christenen die tot die natie behoorden [8]. Te meer, toen Israël vanaf 70 n.Chr. te maken kreeg met Gods verbanning die er uiteindelijk toe leidde dat de Joodse natie ontmanteld werd. Dit werk van God werd opnieuw verkeerd opgevat, namelijk als een algemeen signaal van de Heilige Geest dat ‘Joods’ gelijk stond aan antichristelijk. Een christen mocht vanaf de tweede eeuw daar niets (meer) mee te maken hebben [9]. Logischerwijs werd Jodendom ook geclassificeerd als antichristelijk. Dit verergerde toen het Jodendom niet toegaf aan christelijke zending, zich handhaafde als zelfstandige godsdienst en christenen als ketters bleef veroordelen. Deze standpunten bestaan tot op vandaag [10].

Christenheid

Door ervoor te kiezen hun afkomst in het Jodendom te verwerpen en zich te richten op de seculiere wereld, werd de deur geopend voor het heidendom. Als reactie, op allerlei ontsporingen die er logischerwijs door ontstonden, vluchtte christenen in allerlei Grieks filosofische denkkaders [11] die steeds minder te maken hadden met de oorspronkelijke Joodse orthopraxie van het Nieuwe Verbond (NV). Zo ontstond een religie die ‘de christenheid’ ging heten. Wie christen was werd steeds meer bepaald door welke van zulke denkkaders werden aanvaard. Als dat een verkeerd denkkader was, dan volgde de veroordeling tot ketter door de toenmalige ‘meerderheid’ van christenen. Een praktijk die lijnrecht ingaat tegen het volksverband van Gods volk waartoe de Here Jezus juist de basis van eenheid had bewerkt (Ef 2:16).

Israëlitisch Evangelie

Joden die christen werden vormen een probleem voor de christenheid. Eeuwenlang werden zij in het kader van de christenheid gedwongen. Maar een groeiende groep Joodse christenen wil steeds meer de nadruk te leggen op hun Joodse identiteit. De stichting van de Staat Israël geeft hieraan extra impuls. Daartegenover staat de weerspannigheid van de christenheid voor de eerste eeuwse Joodse inbedding van het Evangelie.
Joodse christenen wijzen erop dat de Here Jezus de beloofde opvolger van Mozes was (Dt 18:17-19) en dat Zijn missie pas wordt vervuld bij Zijn wederkomst als Messias. Daarom ligt voor hen de nadruk in de benaming ‘christen’ op het Messiaanse van Zijn bediening. Op Zijn bediening als Verlosser en Verbondssluiter in het verleden en als Koning der Koningen in de toekomst.

De essentie

Voor de definitie van een christen is voorlopig consensus dat de essentie ervan wordt bepaald door het belangrijkste werk van de Here Jezus; de verlossing van de macht van satan. Maar omdat Hij daarna van de aarde werd weggenomen en God het NV sloot met Gods volk werd de christen toevertrouwd aan de Heilige Geest totdat de Messias zou komen. Door Die Geest maakt God de christen bekend wat die nodig heeft en wat niet. Joods zijn hoort bij het laatste. Etniciteit is in principe [12] irrelevant. Het uitspruiten aan of (terug)ingeënt zijn in de Edele Olijf (Rm 11:24) staat voor deelhebben aan Israëls godsdienst, maar niet aan diens fysieke afstamming. Daarom heeft het huidige NV geen nationaal component [13].

Nieuwe definitie

Een christen definiëren volgens de christenheid zal steeds meer onhoudbaar worden. Een christen is in elk geval een gelovige die:

De God van de Bijbel liefheeft en vertrouwt
In de christenheid staat ‘geloof’ centraal en heeft dat Grieks filosofisch bepaald. In de Bijbel is dat irrelevant of op zijn best secundair. Volgens de Bijbel heeft de gelovige God lief, wat ook vrees en ontzag omvat. De gelovige zal God moeten leren vertrouwen en het bewijzen in diens hart en daden om Hem van nut te zijn. De gelovige laat zich corrigeren, maar kan God vertrouwen, want Hij onderhoud de Schepping continue en draagt er zorg voor. De mens als schepsel staat voor God centraal daarin.

Het NV aanvaart en bewaart
De christen krijgt zelf de keuze het NV te aanvaarden, maar als die keuze gemaakt is dan moet die ook binnen en naar dit Verbond leven. Dat sluit de christen uit van het heidendom, waaronder die leeft, en dat wijst op onvolkomenheid. Immers, Israël werd door God verbannen doordat het de Here Jezus tot de doodstraf veroordeelde. Zolang die verbanning duurt, staat het onder de vloek van het Sinaïtische Verbond. Israël is dus niet zonder Verbond en dat heeft gevolgen voor het huidige NV. Die twee Verbonden worden echter niet uit elkaar gehouden maar met elkaar verward [14]. Zolang Israël verstrooid blijft onder de heidenen, zo ook de christenen. Alleen na Israëls herstel wordt het Messiaanse Koninkrijk gevestigd op aarde en pas dan wordt het NV vervuld.

Zich overgeeft aan de wil van God
Gods wil wordt beschreven in de Bijbel, maar vraagt ook om de Heilige Geest. Niet alleen om Zijn wil te kunnen bedenken en doen, maar ook om het steeds te verbeteren, aan te scherpen en toepasbaar te houden. Dat vraagt onderzoek, begrip, inzicht en wijsheid over Gods woord. Het overgeven aan Gods wil moet geleerd worden, moet groeien en tot volmaaktheid komen tot de Messias komt, die de ware weg (Torah) zal wijzen.

Zich lid weet van Gods volk
Een christen is lid van Gods volk. Maar hoe weet die wat Gods volk is? Er bestaat veel verwarring [15]. Door een goede visie op Israël [16] uit te werken en die steeds aan te passen op de ontwikkelingen van ‘het zich ontrollende’ heilsplan van God. Aan de hand daarvan kan een begrip worden verkregen over de gevolgen voor Gods volk. Lid zijn van een volk is heel wat anders dan behoren tot de christenheid, een denominatie, lid zijn van een ‘kerk’ of gemeente. Het betekent ook niet slechts gedeelde geschiedenis [17], cultuur, waarden en gebruiken, maar ook de collectieve Verbondsrelatie. Wat God doet aan de individuele gelovigen staat niet los van het geheel en wat Hij doet aan het geheel heeft gevolgen voor het individu. Dit is iets waarmee een Westerling steeds minder vertrouwd is. Lid zijn van Gods volk betekend medeverantwoordelijk zijn, collectief verbonden weten en een inbedding.

De NV-gebruiken eert en toepast
Er zijn eenmalige gebruiken, zoals wedergeboorte [18], en gebruiken die steeds toegepast worden, zoals het Avondmaal. Wie deze gebruiken niet eert en toepast, kan niet volhouden christen te zijn.

Vrucht gaat dragen
De algemene roeping van een christen is volgens de Bijbel onveranderd om God te eren en te dienen (Gn 2:15), maar volgens de Bijbel heeft elke individuele christen daarbinnen ook een eigen roeping en bediening. Omdat die persoonlijk is en Gods volk geen centraal gezag meer heeft maar net als Israël verstrooid is, liggen die minder voor de hand. Daarna moet daarom ernstig gezocht worden, zodat God die kan openbaren. Beiden, roeping en bediening, vereisen de inspiratie van de Heilige Geest en moeten functioneren, zodat de christen vrucht draagt voor God en Zijn volk. De christen moet volmaakt worden (Mt 5:48; Kol 1:28).

Zich richt op Gods toekomst
Hoe eerder de christen zich gaat gewennen aan het NV, des te beter zal die voorbereid zijn op wat komen gaat en waarop Gods heilsplan en de eredienst van de Here Jezus in de Tempel in de hemel zich richten; Israëls aanstaande herstel. De gelovigen weet daardoor dat de benaming ‘christen’ eigenlijk ijdel en tijdelijk is. Hetzelfde geldt voor de benaming ‘Jood’, want God herstelt immers geheel (12 stammen) Israël en niet slechts Judah.

Evaluatie

‘Christen’ is in Bijbelse zin niet te definiëren als behorende tot de christenheid, omdat dit laatste er niet in voor komt. Christenheid is een door mensen verzonnen religie na [19] het heengaan van (de leerlingen die ooggetuigen van) de Here Jezus (waren). Een christen is wel leerling van de Here Jezus en daardoor niet alleen een vreemdeling onder de heidenen, maar verwerpt ook diens religies, levenswijze en cultuur (heidendom). Dat markeerde de aartsvaderen als Hebreeërs. Een christen die zich afwendt van het heidendom is in godsdienstige zin ook Hebreeër.
Door Gods aanstelling van de Here Jezus als Hoofd van de Tempeldienst in de hemel houdt Hij het NV in stand. Het Verbond dat met het de rest van Israël (Zijn eerste leerlingen) gesloten is. Een christen die dat NV aanvaard en diens voorwaarden houdt is ook in godsdienstige zin Israëliet.
De benaming ‘christen’ en diens godsdienstige hoedanigheid (Hebreeuws en Israëlitisch) schieten te kort. Uiteindelijk zal God gelovigen een nieuwe naam geven (Opb 2:17) [20].


[1] Later versplinterd naar denominatie, ‘kerk’ of ‘Gemeente’.
[2] In de zin van Hogepriester.
[3] Volgens Christocentrische denominaties is een christen Eigendom van de Here Jezus. Deze versimplificering is helaas onwaar. Vergelijk: een werknemer die zich in dienst waant bij diens ‘baas’ vergeet dat beiden, de werknemer en de ‘baas’, een contract hebben gesloten met hun bedrijf.
[4] Dat een christen ‘los’ staat van volksverband. Een christen kan tegelijk Joods en/of Nederlands zijn.
[5] Het is daar echter niet bij gebleven.
[6] Toch heeft de Nieuwe Verbondsgodsdienst feitelijk het Jodendom van de eerste eeuw als kader.
[7] Die bleef van toepassing, omdat God Israël in stand houdt.
[8] Elke christen behoudt diens eigen volksverband. Christen-zijn (godsdienst) is niet hetzelfde als Joods-zijn (etniciteit).
[9] Joden die christen werden moesten hun afkomst uitdrukkelijk afzweren.
[10] Het is daarom niet meer evident hoe een Jood christen kan zijn en wat diens plaats in Jodendom is.
[11] Het prominentst is de Drie-eenheidtheorie. Een filosofisch gedrocht.
[12] De ‘Jood’ (lid van een van de 12 stammen) heeft wel speciale voorrechten.
[13] In tegenstelling tot de eerdere verbonden die God sloot beginnende met Abraham.
[14] Vooral door ‘Joodse’ christenen.
[15] Sommigen beperken dat tot hen die tot de christenheid behoren. Anderen beweren dat Israël ook nog Gods volk is.
[16] Zij waren immers de laatste vertegenwoordigers van Gods volk voordat de christenen kwamen.
[17] Op de eerste plaats de Bijbelse geschiedenis van Gods volk.
[18] De mens is van geboorte stoffelijk en geestelijke dood. Door de wedergeboorte wordt de mens geestelijk levend gemaakt. De wedergeborene is in principe compleet mens, maar de mens blijft corrupt doordat de Schepping in de macht van satan is.
[19] Het kon dus niet meer door de Here Jezus of de leerlingen die ooggetuige waren worden gecorrigeerd. De gelovigen die de christenheid verzonnen sloten zich steeds meer af van de correctie van de Heilige Geest. Zij verhardde zich tegen dat laatste en maakten zo een ‘bedekking’ voor christenen.
[20] De betekenis van die benaming is dus slechts relatief, maar ook aanmatigend en daardoor bedenkelijk.

Reageren


BASTIAAN

29-01-2019 09:38
Ik ben het met M. van Putten eens als hij schrijft: In het Nieuwe Testament (NT) wordt de Here Jezus voorgesteld als Hoofd van de gelovigen, Gods volk. Hij staat ‘tussen’ God en de gelovigen in. Hij is Middelaar (Gal 3:20; 1 Tim 2:5).

Dit gelovende kan men in 2019 toch niet langer geloven in een verwaande Paus die zich TEGEN het gebod van Jeshua in Mattheus 23:9-12 heilige vader laat noemen en met droge ogen beweert dat hij het hoofd van de kerk? Dat is hij niet!!!

Mattheus 23:9 En u mag niemand op de aarde uw vader noemen, want Eén is uw Vader, namelijk Hij Die in de hemelen is. 10 En u mag niet meesters genoemd worden, want Eén is uw Meester, namelijk Christus. 11 Maar de belangrijkste van u zal uw dienaar zijn. 12 En wie zichzelf zal verhogen, zal vernederd worden; en wie zichzelf zal vernederen, zal verhoogd worden.

Er is maar één Hoofd: Jeshua, de Zoon van God is het Hoofd van Zijn Gemeente. Zie ook Efeze 4:17.

Efeze 5:23 want de man is hoofd van de vrouw, zoals ook Christus Hoofd van de Gemeente is; en Hij is de Behouder van het lichaam. 24 Daarom, zoals de Gemeente aan Christus [en niet aan een paus] onderdanig is, zo behoren ook de vrouwen in alles hun eigen mannen onderdanig te zijn.

De aanspreektitel Heilige Vader lees ik maar één keer in de Bijbel. Jeshua spreekt Zijn Vader aan in het Hogepriesterlijk gebed: als Heilige Vader!!!

Lees maar mee in Johannes 17:11 En Ik ben niet meer in de wereld, maar dezen zijn in de wereld, en Ik kom naar U toe. Heilige Vader, bewaar hen die U Mij gegeven hebt in Uw Naam, opdat zij één zullen zijn zoals Wij.

Tenslotte: ik ben ook met M. van Putten eens in zijn evaluatie punt [11] Het prominentst is de Drie-eenheidstheorie. Een Filosofisch Gedrocht!!! "

Het bewijs hiervoor vinden we in het Boek Handelingen. De Apostelen doopten gelovigen NOOIT in de Naam van de Vader de Zoon en de Heilige Geest. Uitsluitend in de Naam van Jeshua. Lees zelf maar:

Handelingen 2:38 - 8:16 - 10:47-48 - 19:5-6 - 22:16.

De Nederlandse Geloofsbelijdenis en de Heidelbergse Catechismus dwalen op dit punt en vooral ook in hun leer dat de Kerk het nieuwe Israël is. Paulus weet wel beter: Romeinen 9-11.

Dan nog iets: Ook die vermaledijde leer over de Kinderdoop is om te huilen. In het Nw. Testament worden uitsluitend gelovigen gedoopt op grond van hun getuigenis en nooit geen onmondige kinderen/zuigelingen, die worden wel gezegend door Jeshua.

Jeshua Zegent De Kinderen:
Mattheus 19:13 Toen werden kinderen bij Hem gebracht, opdat Hij de handen op hen zou leggen en zou bidden; maar de discipelen bestraften hen. 14 Maar Jezus zei: Laat de kinderen begaan en verhinder hen niet bij Mij te komen, want voor zodanigen is het Koninkrijk der hemelen. 15 En nadat Hij de handen op hen gelegd had, vertrok Hij vandaar!

Wanneer gaan leden van Synoden deze grove fouten in de Ned. Geloofsbelijdenis en de Heidelbergse Catechismus nu eens verbeteren en aanpassen aan de Leer van Jeshua en de Apostelen? Predikanten, wees ijverig, doe uw best en gedenk de Woorden van Jeshua in Openbaring 22:18....

Want ik getuig aan ieder die de woorden van de profetie van dit boek hoort: Als iemand iets aan deze dingen toevoegt, zal God hem de plagen toevoegen die in dit boek geschreven zijn.
19 En als iemand afdoet van de woorden van het boek van deze profetie, zal God zijn deel afdoen van het boek des levens, en van de heilige stad, van de dingen die in dit boek geschreven zijn. 20 Hij Die van deze dingen getuigt, zegt: Ja, Ik kom spoedig. Amen. Ja, kom, Heere Jezus! 21 De genade van onze Heere Jezus Christus zij met u allen. Amen.

M. van Putten

28-01-2019 07:05
Het meest opmerkelijke aan de reactie van Anne is dat het 'beside-the-point' is (over de krenten in de pap van mijn artikel gaat. Iets wat ik ook terugzie in reacties op mijn andere artikelen).

In dit artikel gaat het over de definitie van het 'christen-zijn', niet over christologie (Messiastheorie) of soteriologie (verlossingstheorie). Dat wordt of gemist of iemand wil, merkwaardig genoeg, aan de hand van mijn artikel een mening over een punt dat secundair is laten horen. Een discussie over het hoofdonderwerp zou juist 'to-the-point' zijn en tot opbouw ervan.

BASTIAAN

27-01-2019 09:27
Beste Anne, u ziet iets heel fundamenteels over het hoofd als u schrijft: Het koninkrijk zou van de Joden worden afgenomen en gegeven worden aan een ander volk, met een nieuwe naam, het Israël Gods."

In het Evangelie volgens Lucas leest u het belangrijke woordje: TOTDAT!!!

Lukas 21:24 En zij [Het Joodse Volk] zullen vallen door de scherpte van het zwaard en in gevangenschap weggevoerd worden onder alle heidenen. En Jeruzalem zal door de heidenen vertrapt worden, TOTDAT de tijden van de heidenen vervuld zullen zijn.

Leest u hierna hardop Romeinen 9-11 en uw ogen zullen dan nog verder opengaan.

Vergeet niet dat Jeshua als Jood is geboren, gestorven en is opgestaan!!! Hij zal de Koning der Joden worden volgens Openbaring 5, 7 [Alle Stammen Israëls worden hier genoemd]

14:1 [De Joodse Jeshua met zijn 144.000 Joodse Ambassadeurs.

En hoofdstuk 19:12...Jeshua gekroond met vele KRONEN zal met een scherp zwaard alle valse godsdiensten, booswichten en antisemieten voorgoed van de aarde vegen!!! Hij zal komen om te oordelen de levenden en de doden. 2 Petrus 2 en 3. Wees Waakzaam!!!

Meer details in Mattheus 25:31-46.

M. van Putten

26-01-2019 09:42
Beste Anne,

Als de Here Jezus alles volbracht zou hebben, zoals preteristen stellen, waarom:
- heeft Hij het ambt van Messias nog steeds niet van God ontvangen, maar is Israël, in plaats van door de Messias te zijn verlost, zoals God in de Bijbel belooft, juist door Zijn eerste komst door God verbannen?
- is Hij nu Hogepriester in Gods Tempel van de hemel om daar de zonden van Gods volk te verzoenen? Waarom blijft dat nog steeds nodig?
- heerst satan nog steeds over de Schepping? Die zou dan gevangen genomen moeten zijn of anderszins gepacificeerd door God.
- is de nieuwe hemel en aarde nog niet gekomen? Er is eerder een steeds verdere corrumpering van de Schepping gaande.

Kortom, waarom zijn de meeste Bijbelse profetieën (m.n. OT) nog steeds onvervuld? Een sterk argument van de Joodse autoriteiten tegen Hem hebben. Het is alleen God Die Zijn volk in stand houdt. Dat is genade. Juist omdat het nog aan een volbrenging ontbeert.

Wie echter uitgaat van een volledige volbrenging in de eerste komst van de Here Jezus staat nog een shock in de komende tijd te wachten als Gods grootste heilswerken openbaar zullen worden.

Anne

26-01-2019 02:08
Israël die vanaf 70 n.Chr. te maken kreeg met Gods verbanning waardoor de Joodse natie ontmanteld werd??? De christen toevertrouwd aan de Heilige Geest totdat de Messias komt??? Alleen na Israëls herstel wordt het Messiaanse Koninkrijk gevestigd op aarde en pas dan wordt het NV vervuld??? Ik begrijp dat Jezus nog niet alles volbracht heeft...
Daar denk ik toch heel anders over. Jezus sprak tot zijn toehoorders, toen Hij zei, dat "dit geslacht zal niet voorbij gaan voordat al deze dingen geschieden", had Hij het over het geslacht waarin Hij en zijn discipelen leefden. En al die dingen die beschreven staan in Matt 24 zouden over dat geslacht overkomen en dat is inclusief de grote verdrukking, wederkomst, in oordeel, opstanding etc. Het was voor de Joden bedoeld, zij hadden de maat van hun voorvaderen vol gemaakt, zij hadden de profeten gedood, de discipelen vervolgd van stad tot stad, gegeseld in de synagogen en sommigen gekruisigd. En hun (oude verbonds) huis zou als een woestenij achtergelaten worden. Jezus verkondigde het oordeel om het bloed dat vergoten was sinds Abel, en het zou eindige met de val van Jeruzalem en de tempel, zoals Jezus had voorspeld, er zou geen steen op de andere gelaten worden. En dat heeft allemaal 70 na Christus plaats gevonden bij het verwijderen van het eerste verbond dat toen verouderd was verklaard, niet ver van verdwijning (Hebr 8:13) toen het nieuwe verbond (voor de beide huizen, Hebr 8) bekrachtigd werd. Er vond alleen maar een verwisseling van koninkrijken plaats, van een fysiek koninkrijk(OV) naar een geestelijk koninkrijk (NV), zoals Hebreeën 1:12 het uitdrukt “als een kleed zullen ze verwisseld worden”. Het koninkrijk zou van de Joden worden afgenomen en gegeven worden aan een ander volk, met een nieuwe naam, het Israël Gods. De grootste catastrofale adreswijziging vond plaats in de eerste eeuw na Christus. De aardse zetel van Gods aanwezigheid en plaats van aanbidding veranderde van locatie. We hebben vaak geen idee van wat er zich in die periode heeft afgespeeld, een compleet verdorven religieus bolwerk na een veertigjarige overgangsperiode totaal ontmanteld en vernietigd…. Jezus sprak over een tot stand gekomen van een geestelijk koninkrijk, waar je deel van wordt door wedergeboorte, een koninkrijk dat in eeuwigheid niet te gronde gaat (Dan 2:44), toegankelijk voor Jood en Griek, man en vrouw, voor iedereen dus. Jezus heeft alles volbracht en er is niets meer dat nog volbracht moet worden. Eenvoudiger kan ik het niet maken...

BASTIAAN

25-01-2019 02:41
Wie is en wie noemt zich een christen? Volgens mij is dat iemand die zich rekent tot de al eeuwen omstreden Roomse, Orthodoxe of Protestantse/Evangelische Kerkgemeenschap.

Ik heb de Kerkgeschiedenis bestudeerd en kan alleen maar constateren dat bovengenoemde kerkgenootschappen op velerlei punten heel ver afwijken van de Leer van Mozes en de Profeten en Jeshua en de Apostelen. Zie hoe Jeshua over die Gemeenten hard oordeel velt: Openbaring 2 en 3.

Ik noem me daarom veel liever een vriend van Jeshua, [Johannes 15:14-15] de Zoon van God, de komende Koning/Masjiach van Israël die straks met Zijn Wederkomst zijn zetel in Jeruzalem zal hebben. Zachariah 14:9, Mattheus 25, Openbaring 5, 7, 14 en 19.

De echte BijbelGetrouwe gelovigen vind je volgens Jeshua waar Twee of Drie bijeengekomen zijn in Zijn Naam. Daar Ben IK in het midden. Mattheus 18:20. HSV.